ناله ای مرغ اسیر این همه بهر وطن است

مسلک مرغ گرفتار قفس همچو من است

همت از باد سحر می طلبم گر ببرد

خبر از من به رفیقی که به طرف چمن است

ای هم وطنان در ره آزادی خویش

بنمایید که هر کس نکند مثل من است

خانه ای کاو نشود از دست اجانب آباد

ز اشک ویران کنش آن خانه بیت الحزن است

جامه ای کاو نشود غرقه به خون بهر وطن

بدر آن جامه که تنگ تن وکم از کفن است

آن کسی را که در این ملک سلیمان کردیم

ملت امروز یقین کرد که اهرمن است

                                                                (شاعر عارف قزوینی)